Orthodox Mission

Το Ιστολόγιο Orthodox Mission είναι μια ιδιωτική πρωτοβουλία ,φίλων της Ορθόδοξης Ιεραποστολής που στηρίζει τον σεβαστό μας αγιορείτη π.Θεολόγο ,
ο οποίος εργάστηκε θυσιαστικά και σιωπηρά στο Κονγκό.(Brazzaville)

Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

Ξενιτεύτηκε γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Μία συγκλονιστική, ἀληθινή ἱστορία ἀπό τήν Ταϊβάν


Πηγή: Ιεραποστολικός Σύνδεσμος «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός»
τοῦ π. Ἰωνᾶ, ἀρχιμανδρίτη ίεραποστόλου στήν Ταϊβάν

Πρίν ἀπό ἕνα μήνα μᾶς ἐπισκέφτηκε μία κοπέλα ὄχι Ταϊβανέζα. Στή χώρα της  ἀπαγορεύεται ὁ Χριστιανισμός. Ἔμεινε κοντά μας περίπου μία ἑβδομάδα καί μάλιστα εἶχε νοικιάσει ἕνα δωμάτιο στήν περιοχή μας λίγα τετράγωνα πιό κάτω. Εἶχε προετοιμάσει τήν παραμονή της χωρίς νά μᾶς ἐπιβαρύνει σέ τίποτα. Ἐρχόταν ἁπλά κάθε πρωί στήν Ἐκκλησία γιά νά μᾶς γνωρίσει καλύτερα.
Εἶναι τό μοναδικό παιδί μίας οἰκογένειας καί αὐτό διότι δέν ἐπιτρέπεται ἡ ἀπόκτηση δεύτερου τέκνου. Δυστυχῶς  στήν πατρίδα της τιμωρεῖται τό ζευγάρι, ἄν τολμήσει καί φέρει στόν κόσμο δεύτερο παιδί. Κάποια στιγμή θά ἤθελα νά γράψω γιά τό τερατῶδες ἔγκλημα τῶν ἐκτρώσεων στήν Ἄπω Ἀνατολή καί γιά τή σιωπηλή γενοκτονία ἑκατομμυρίων παιδιῶν.
Ἐρευνώντας μόνη της μέσα ἀπό τό διαδίκτυο, γνώρισε τόν Χριστιανισμό. Ἀποφάσισε λοιπόν νά ξενιτευτεῖ σέ ἄλλο κράτος, στό Λάος, γιά νά μπορεῖ ἐλεύθερα νά λατρεύει τόν Χριστό. Στήν Ταϊβάν δέν μποροῦσε νά ἔρθει ἐξ ἀρχῆς, διότι δέν τῆς χορηγεῖτο βίζα. Στό Λάος ξεκίνησε μία καινούργια ζωή ἀπό τό μηδέν. Σπούδασε καθηγήτρια ἀγγλικῶν, δουλεύοντας σκληρά, γιά νά βγάζει τό ψωμί της καί νά μπορεῖ νά εἶναι ἐλεύθερη.
Δέν ξέρω πόσοι ἀπό μᾶς θά μποροῦσαν νά κάνουν μία τέτοια θυσία. Στήν πατρίδα της εἶχε καί καλή δουλειά καί χρήματα ἀπό τούς γονεῖς. Θά μποροῦσε νά κάνει μία ὑπέροχη οἰκογένεια μέ κάποιον νέο ἀπό τούς πολλούς φίλους πού εἶχε. Ὅμως αὐτή τά ἐγκατέλειψε ὅλα γιά τόν Χριστό. Διάλεξε ἕναν διαφορετικό δρόμο. Ἡ πολλή ἀγάπη γιά τόν Χριστό εἶναι πού τήν ἱκανώνει νά κάνει τέτοια θυσία! Θυσία χωρίς καθοδήγηση καί κρατούμενα.
Στήν ἀρχή συνδέθηκε μέ προτεστάντες, σύντομα ὅμως ἀνακάλυψε τήν Ἐκκλησία μας, διαβάζοντας γενικά πράγματα καί ἱστορίες ἀπό τήν ἱστοσελίδα μας καί παρακολουθώντας τά περίπου 2.000 βίντεο, πού ἔχουμε ἀναρτήσει στό youtube. Κατάλαβε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ὁ ἀληθινός Χριστιανισμός. Δέν ἦταν εὔκολο… Ἴσως νά ἀναρωτιέστε, γιατί δέν ρωτοῦσε. Μήν τά βλέπουμε ὅμως ὅλα ἀπό τή σκοπιά μας, ἀπό τήν ἀσφάλεια καί τή σιγουριά μας… Ποιόν νά ἐμπιστευτεῖ; Πόσα κύματα προβληματισμοῦ δέν πέρασε γιά νά γίνει Ὀρθόδοξη ἀπό μόνη της!!!
Ἔκλαψα ἀπό συγκίνηση, ὅταν κατάλαβα ὅτι εἶχε διαβάσει ὅλα τά κείμενα τῆς ἱστοσελίδας μας. Στήν πόλη πού ζοῦσε δέν ὑπῆρχε Ἱερός Ναός. Ὁδηγοῦσε καί πήγαινε σέ ἄλλη πόλη, δύο ὧρες μακριά, ὅπου κάποιοι Εὐρωπαῖοι εἶχαν ἕνα δωμάτιο καί τελοῦσαν τή Θεία Λειτουργία. Ἐκεῖ βαπτίστηκε πρόσφατα.
Δυστυχῶς γρήγορα βρέθηκε ἀντιμέτωπη μέ προβλήματα καί σκάνδαλα πού ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζει ἐξ αἰτίας τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ. Οἱ διάφορες Ἐκκλησίες προσπαθοῦν νά γίνουν ἐθνικές καί δέν θέτουν ὡς πρῶτο στοιχεῖο τήν ὀρθόδοξη πίστη. Ἀντί νά διδάσκουν πρωτίστως τόν Χριστό, διδάσκουν τά ἤθη καί τά ἔθιμα τῶν ἐθνῶν τους (κυρίως οἱ Σλάβοι), τά ὁποία χρησιμοποιοῦνται καί πολιτικά ὡς μέσο ἐπιρροῆς. Ἐπιπλέον οἱ διάφορες κοινότητες Εὐρωπαίων ἔχουν τήν Ἐκκλησία ὡς σημεῖο ἐθνικῆς ἀναφορᾶς, ὄχι χριστιανικῆς.
Μέ λύπη μοῦ ἀνέφερε ὅτι τίς Κυριακές ἔρχονται κυρίως Ρουμάνοι καί κάθονται ἔξω ἀπό τόν Ἱερό Ναό. Μέσα πού τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία δέν μπαίνουν. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕνα δωμάτιο, μέρος ἑνός πολυχώρου μέ καφετέριες, ἑστιατόρια κ.λπ. Ἔτσι ἐνῶ τρῶνε μαζί, στήν Ἐκκλησία μπαίνουν μόνο 4-5 ἄτομα. Καί ὅμως αὐτό τό γεγονός δέν τήν σκανδαλίζει.
Ἀπό τήν ἵδρυση τῆς Ἐκκλησίας μας ἐδῶ στήν Ταϊπέι προσπαθοῦμε νά μήν ἀναφέρουμε τό Greek Orthodox Church (Ἑλληνορθόδοξη Ἐκκλησία) καί νά μήν εἰσάγουμε ἔθιμα ἑλληνικά, ἀλλά νά κηρύσσουμε μόνο τήν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Βέβαια αὐτό μᾶς κόστισε καί τό πληρώνουμε μέχρι σήμερα. Ὅπως γνωρίζετε, οἱ Ρῶσοι δυστυχῶς διέσπασαν τήν Ἐκκλησία μας  μέ ἐπαίσχυντο τρόπο.
Ἡ κοπέλα λοιπόν αὐτή, δουλεύοντας σκληρά ἀπό τή μία πλευρά καί διαβάζοντας ἀπό τήν ἄλλη ἀπό τό διαδίκτυο καί ἀπό διάφορα βιβλία πού μπόρεσε νά παραγγείλει, εἶχε πολλές ἀπορίες. Γιά παράδειγμα, γιατί πρέπει νά ἔχει καλυμμένο μέ μαντήλα τό κεφάλι της, γιατί πρέπει νά γονατίζει τήν Κυριακή στό Εὐαγγέλιο, γιατί δέν μπορεῖ νά κοινωνάει συχνά καί πολλά ἄλλα ἀκόμη πιό σοβαρά ἐρωτήματα. Πρωτίστως ὅμως ἤθελε νά βιώσει τή λατρευτική ζωή καί τήν προσευχή, ὅπως τά ἔβλεπε ἀπό τά βίντεο πού εἴχαμε, ἀπό τίς διδασκαλίες γιά τή νοερά προσευχή, ἀπό τίς διδαχές καί ἀναμνήσεις τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου καί ἀπό διάφορα φιλοκαλικά κείμενα πού εἴχαμε μεταφράσει.
Τή συγκινοῦσε ἰδιαίτερα ἡ Θεία Λειτουργία, πού παρακολουθοῦσε ζωντανά ἀπό τό διαδίκτυο, ὅταν λόγω τῆς δουλειᾶς της δέν μποροῦσε νά πάει Ἐκκλησία τήν Κυριακή. Παρακολουθοῦσε μέ ζῆλο τά τελούμενα ὑπό τοῦ Ἱερέως. Ὁ Χριστιανός λόγω τοῦ χρίσματος, ἔχει τήν εἰδική ἱεροσύνη καί ὀφείλει νά γνωρίζει κάθε λεπτομέρεια τῆς Θείας Λειτουργίας. Δέν πηγαίνει σέ θέατρο οὔτε σέ γήπεδο, ἀλλά ὀφείλει νά συμμετέχει. Δέν ὑπάρχουν κρυφά καί μυστικά στή λατρεία μας. Λυπᾶμαι πού τό λέω, ἀλλά ὑπάρχει ἄγνοια, σκοταδισμός καί κακῶς ἐννοούμενη εὐσέβεια.
Θυμᾶμαι ὅτι ἤμουν παιδί, στό Γυμνάσιο στήν Πάτρα, ὅταν ἕνας καθηγητής μᾶς μοίρασε τό βιβλιαράκι μέ τό κείμενο τῆς Θείας Λειτουργίας. Τοῦ εἴπαμε μετά: «Κύριε, τά περισσότερα τά παραλείπει ὁ παπάς, δέν τά λέει», καί ἐκεῖνος γελώντας μᾶς ἐξήγησε ὅτι τά λέει ἀπό μέσα του.
Ὅλη τήν ἑβδομάδα λειτουργούσαμε κάθε μέρα –ὅπως βέβαια κάνουμε πάντα ἐδῶ–, ἀλλά εἰδικά γι’ αὐτήν. Εἶδε γιά πρώτη φορά ἀπό κοντά τήν προσκομιδή καί μέ δάκρυα στά μάτια μνημόνευσε ὀνόματα. Ἔκλαψε, ὅταν ἔλεγα «Θύεται  ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ…» καί  μου εἶπε ὅτι αἰσθάνθηκε κάτι, ὅταν ἔνυξα μέ τήν Ἁγία Λόγχη λέγοντας τό «Εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ τήν πλευράν αὐτοῦ ἔνυξε…». Πολλά χρόνια πρίν, κάποιος ἄλλος, πού πρώτη φορά ἔβλεπε τήν προσκομιδή, μοῦ εἶπε ὅτι μόλις ἄκουσε αὐτό τό «ἔνυξε», φώναξε μέσα του: «Μή!», αἰσθανόμενος πόνο.

Ὅσο γιά τή συγκίνηση καί τά δάκρυά της κατά τή Θεία Λειτουργία, τί νά πῶ;  Ἐγώ δέν εἶμαι ἄξιος γιά τέτοιους ἀνθρώπους. Μία βδομάδα τή δίδασκα ἐγώ καί ἡ Πελαγία, κάθε μέρα, ἀπό τό πρωί μέχρι τό βράδυ. Πόσες ἐρωτήσεις, πόσες ἅγιες ἀπορίες, πόσες παιδικές ἐρωτήσεις. Ἐμεῖς νομίζουμε, μέσα στή μακαριότητα πού ζοῦμε, ὅτι εἴμαστε τό κέντρο τοῦ κόσμου καί ὅτι οἱ ἄλλοι πρέπει νά προσαρμόζονται στά δικά μας. Ὅμως, θά πρέπει νά σκύψουμε καί νά ἀκούσουμε ταπεινά τόν κόσμο. Αὐτούς πού δέν ἔχουν γεννηθεῖ μέσα ἀπό τίς δικές μας παραδόσεις, πού δέν ἦταν τυχεροί νά γεννηθοῦν Ὀρθόδοξοι καί νά γνωρίζουν ἀπό τό σχολεῖο ὅσα κουτσά-στραβά ξέρουμε ἐμεῖς. Ἡ κοπέλα αὐτή δέν μᾶς ζήτησε οὔτε μία φορά νά βγοῦμε ἔξω νά δεῖ τήν πόλη, μόνο μαγείρευε λίγο νηστήσιμο φαγάκι καί χαιρόταν πού ἀξιωνόταν νά κοινωνεῖ. Δέν μπορῶ νά πῶ περισσότερα, διότι κωλύομαι ὡς πνευματικός.
Συνέχισε τό ταξίδι της καί μετά ἀπό ἐμᾶς γύρισε στήν πατρίδα της, νά δεῖ τούς δικούς της μετά ἀπό τρία χρόνια, γιατί εἶναι γέροι καί ἔχουν μεγάλο πρόβλημα ὑγείας. Ἐδῶ στήν Ἀνατολή, ὅπως ξέρετε, εἶναι βασικό τό παιδί νά ὑπηρετεῖ τούς γονεῖς ὅταν γεράσουν. Βέβαια εἶναι πλούσιοι καί ἔχουν λεφτά, ὅμως ἠθικά δημιουργεῖται τεράστιο πρόβλημα. Ὡστόσο, αὐτή διάλεξε, γιά νά μπορεῖ νά κοινωνεῖ ἔστω καί σπάνια τόν Χριστό, νά ξενιτευτεῖ καί νά ἀφήσει τά πάντα σάν ἀληθινή μοναχή, χωρίς νά εἶναι μοναχή, γιά τήν ἀγάπη καί μόνο τοῦ Χριστοῦ, ἐλπίζοντας καί πιστεύοντας ὅτι ὁ Θεός θά «σκεπάσει» τούς γονεῖς της.
Ἀπό τότε πού ἔφυγε, γιά μᾶς εἶναι σάν νά μήν ἔφυγε. Θά εἶναι πάντα ἀδερφή μας ἐδῶ. Τῆς εἴπαμε ὅτι θά τῆς μεταδίδουμε τή Θεία Λειτουργία ἐκεῖ πού εἶναι μέσω τοῦ διαδικτύου καί πέταξε ἀπό τή χαρά της. Καί πράγματι, μέσω τῆς τεχνολογίας πήγαινε στό δωμάτιό της καί μέσω τοῦ κινητοῦ τηλεφώνου παρακολουθοῦσε τή Θεία Λειτουργία καί ἀκούγαμε τά δάκρυα καί τούς λυγμούς της. Μᾶς συγκίνησε ἀφάνταστα καί συνδεθήκαμε πολύ μαζί της. Τό εἶπε καί στούς γονεῖς της ὅτι προσεύχεται καί ἐκεῖνοι, ἄν καί ἄθεοι, ἀφοῦ ἀσχολοῦνται μέ δίαιτες καί ὑγιεινή διατροφή, τό δέχτηκαν. Ἄλλωστε δέν θά ἔμενε καί γιά πάντα ἐκεῖ. Τήν καλοπιάνανε.
Μετά ἀπό τρεῖς ἑβδομάδες ξαναγύρισε στή δουλειά της στό Λάος καί παρακαλάει τόν Θεό νά τή φωτίσει, νά δεῖ τί θά κάνει, διότι ἀπό τή μία πλευρά πρέπει νά ἐκπληρώσει τό συμβόλαιό της μέ τήν ἑταιρεία πού ἐργάζεται, ἀφοῦ δέν μπορεῖ νά τό «σπάσει», καί ἀπό τήν ἄλλη πλευρά πρέπει νά ὡριμάσει καί νά διαλέξει μόνη τόν δρόμο της. Γι’ αὐτό σᾶς παρακαλῶ νά προσεύχεστε γι’ αὐτή, νά τή βοηθήσει ὁ Θεός καί νά τήν ὁδηγήσει στό καλύτερο. Προσεύχεστε, ἐπίσης, γιά ὅλα ἐκεῖνα τά ἑκατομμύρια τῶν ἀνθρώπων πού δέν μποροῦν νά ἔχουν τή χαρά τῆς Θείας Λειτουργίας, ὅπως τήν ἔχουμε ἐμεῖς δίπλα στό σπίτι μας, ἤ καί τήν πολυτέλεια νά πηγαίνουμε σέ ρομαντικά ξωκλήσια ἤ καί Μοναστήρια. Πρέπει νά καταλάβουμε ὅτι ὁ Χριστιανισμός δέν εἶναι ὅπως στήν Ἑλλάδα. Ὅλοι μας ἔχουμε τεράστια εὐθύνη ἀπέναντι τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας καί θά δώσουμε λόγο γιά ὅσα δέν κάναμε, γιά ὅσα ἁπλά μπορούσαμε νά κάνουμε καί δέν κάναμε γιά τά ἑκατομμύρια τῶν ἀδελφῶν μας ἀνά τόν κόσμο.
Θυμᾶμαι πρίν ἀπό ἕξι χρόνια, κατά τήν τελευταία μου ἐπίσκεψη στήν Ἑλλάδα, ἐκεῖ στήν Ἀθήνα, στήν ὁδό Ἀθηνᾶς, ἐκεῖ πού πουλᾶνε τά ἐκκλησιαστικά εἴδη, πῆγα νά ἀγοράσω ἕνα δισκοπότηρο γιά νά τό ἔχω στήν Ἐκκλησία. Ἐνῶ παζάρευα ἕνα ἀσημένιο γιά νά μή σκουριάζει,  ἦρθε κάποιος ἡλικιωμένος καί ἤθελε νά ἀγοράσει ὁλόκληρο μαρμάρινο δεσποτικό θρόνο, διότι τόν εἶχε τάμα σέ μία Ἐκκλησία καί βέβαια τό κόστος ἦταν χιλιάδες εὐρώ. Τόν εἶδα καί πῆγα νά τοῦ ζητήσω νά μᾶς δώσει κάτι κι ἐμᾶς, πού δέν ἔχουμε τίποτα παρά ἕνα δωμάτιο, ἀλλά ἀπό τήν ἄσχημη  ἀντίδρασή του, μόλις πῆγα νά τοῦ μιλήσω, κατάλαβα καί ἔτσι σταμάτησα. Γι’ αὐτό σᾶς ὑπενθυμίζω νά μήν ξεχνᾶτε ὅ,τι ἔλεγε καί ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιά τά σκεύη καί τά τάματα πού στέλνει κανείς στίς Ἐκκλησίες, ὅτι εἶναι πολύτιμα καί ἄχρηστα πράγματα, ἐνῶ θά μποροῦσε νά τά στείλει γιά νά ἀξιοποιηθοῦν γιά τά ἑκατομμύρια τῶν ἀνθρώπων πού δέν γνωρίζουν τόν Χριστιανισμό.
Ἴσως μερικοί ἀναγνῶστες νά μήν ἀντιλαμβάνονται τήν ἀναγκαιότητα τοῦ διαδικτύου καί νά σκανδαλίζονται. Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ἐάν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ζοῦσε σήμερα θά εἶχε ραδιοφωνικό σταθμό καί φυσικά ἴντερνετ. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πληρώνουμε πολλά γιά τή διαφήμιση τῶν βίντεο καί τῶν κειμένων, ἀλλά εἶναι κάτι ἀναγκαῖο, γιά νά μποροῦν νά βγαίνουν εὔκολα στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης. Ὅμως αὐτό εἶναι κάτι γιά τό ὁποῖο θά μιλήσουμε ἄλλη φορά. Ὁ εὐαγγελισμός τῶν λαῶν δέν εἶναι μία ρομαντική ἱστορία ἀλλά ἀπαιτεῖ σκληρή δουλειά, τεχνολογία, ξενύχτι καί χρήματα καί πάνω ἀπ’ ὅλα πολλή προσευχή καί ταπείνωση.
Εὔχεσθε, ἀδελφοί μου.
π. Ἰωνᾶς

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

"Αντρίκιες" και "ξεκάθαρες" οικουμενιστικές θέσεις: Πάνω από τα θεία, είναι τα ανθρώπινα!

πηγή:katanixis
Πατριάρχης Αλεξανδρείας: Η ανάγκη και ο πόνος “αμβλύνουν” τις δογματικές διαφορές!


Αλίμονο αν από αυτό το πνεύμα εμφορείται ο Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αφρικής: «... Στην Αφρική, συνέχισε, υπάρχει και συνεργασία με την Καθολική Εκκλησία, κάτι που δεν παρατηρείται αλλού. Είτε είναι προτεστάντες, είτε είναι Αγγλικανοί, είτε είναι Ρωμαιοκαθολικοί, είναι τόσες οι ανάγκες, και ο πόνος που αισθανόμαστε πως ο ένας θα πρέπει να  συνδράμει με τον άλλο και όχι στις δογματικές διαφορές...»  Άκρως προβληματική η σκέψη αυτή που εξισώνει το ψυχοσωτήριο έργο της Ορθόδοξης Ιεραποστολής με εκείνο της Γιούνισεφ ή της παπικής Καριτας και των άλλων ανθρωπιστικών Μ.Κ.Ο. Τι θα ωφελήσει τον Αφρικάνο γηγενή η Ορθόδοξη Ιεραποστολή αν σωθεί από την πείνα και χάσει την ψυχή του από την αίρεση; Μήπως το πρόβλημα έχει βαθύτερες ρίζες;

«Κάθε μέρα που ξημερώνει δεν ξέρεις αν θα είναι η σειρά της δικής σου Εκκλησίας, δήλωσε ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ Θεόδωρος Β αναφορικά με τα τρομοκρατικά χτυπήματα των τζιχαντιστών στην Αίγυπτο τα τελευταία χρόνια.
Μιλώντας στην «Πρώτη Εκπομπή» του Ράδιο πρώτο, ο Μακαριότατος είπε πως το τελευταίο διάστημα έχει αρχίσει μια τεράστια προσπάθεια από τον Αιγύπτιο  Πρόεδρο Αλ Σίσι ο οποίος, όπως είπε  «μας αγαπάει, μας ακούει και ξέρει τις αγωνίες μας. Η Κοπτική Εκκλησία, που είναι πολυπληθής,  είναι αυτή που έχει  θρηνήσει τα περισσότερα  θύματα. Εμείς έχουμε μια πολύ καλή συνεργασία με τον Κόπτη Πατριάρχη Θεόδωρο Β. Προσπάθεια και προσευχή μας είναι ο καθένας να προφυλάσσει το ποίμνιο του , να κουβεντιάζει μαζί με τις άλλες θρησκείες  και να βλέπουμε τα σημεία που συναντιόμαστε στο Κοράνιο, το Ευαγγέλιο για να μπορέσουμε να δώσουμε κουράγιο  στους ανθρώπους μας και πάνω απ’όλα  να ζούμε με την ελπίδα ότι δεν θα έρθει το κακό και σε εμάς.
Ερωτηθείς για τους λόγους που μερίδα οπαδών του Ισλάμ  προβαίνει σε  αυτές τις βαρβαρότητες, ο Μακαριότατος είπε «Βλέπουν ένα Ισλάμ μίσους,  έτσι όπως μαθαίναμε  στο σχολείο ‘’δια πυρός και σιδήρου’’. Στο πρόσωπο των άλλων ανθρώπων βλέπουν τους άπιστους και όχι αυτό που διδάσκει το Ισλάμ. Δηλαδή την ισότητα και την αγάπη, και κυρίως προς την χριστιανική και ιουδαϊκή θρησκεία».
Το ιεραποστολικό έργο
Ο Πατριάρχης εξέφρασε την χαρά του που βρίσκεται στο ευλογημένο, όπως χαρακτήρισε,  νησί την Κύπρο. «Εδώ και πέντε χρόνια  έχουμε ξεκινήσει μια προσπάθεια κάθε χρόνο να φέρνουμε παιδιά από την Μέση Ανατολή. Εγώ  έφερα εικοσιπέντε   με τριάντα παιδιά από την Αίγυπτο, παιδιά  από την Παλαιστίνη, την Ιορδανία τα Ιεροσόλυμα για να μάθουνε την ζωή, την Ορθοδοξία την ιστορία στην Κύπρο. Είναι το μέλλον για την χώρες μας για τις Εκκλησίες μας», είπε.
«Ήταν μεγάλη χαρά και ευλογία για εμένα  που από χθες άρχισε το ίδρυμα Απόδημου Ελληνισμού. Όπως λέχθηκε και χθες, είμαι και εγώ ένας απόδημος Έλληνας όταν ξεκίνησα από το δικό μου το νησί να πάω στα ξένα, πρώτα στην Ρωσία μετά στην Αφρική και το 80% του ποιμνίου μου στην Αφρική είναι από την Κύπρο. Θα ήθελα, επ’ευκαιρία της έναρξης του Συνεδρίου  να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου και τις ευχαριστίες μου  για την στήριξη στα  μεγάλα ιεραποστολικά μου έργα», πρόσθεσε.
Η ήπειρος του μέλλοντος
Ο Προκαθήμενος του Δευτερόθρονου και Παλαίφατου Πατριαρχείο αποκάλεσε την Αφρική  «ήπειρο του μέλλοντος», αφού όπως είπε ως εκεί βρίσκεται η μεγάλη αποθήκη ανθρώπων, πράγμα που κατάλαβαν οι μεγάλες δυνάμεις. «Σήμερα, το 90 % των ανθρώπων που εκμεταλλεύονται την αφρικανική γη είναι οι Κινέζοι. Έχουν όμως αρχίζει και οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί και καταλαβαίνει κανείς πόσο πλούσια είναι αυτή η ήπειρος, αλλά και πόσο αδικημένη. Οι άνθρωποι εκεί έχουν μείνει εκατοντάδες χρόνια πίσω αλλά θα καταλάβουν ότι η μεγάλη αποθήκη της ανθρωπότητας είναι η Αφρική», εξήγησε.
Τα μεγάλα προβλήματα
Όσον αφορά τα προβλήματα της χριστιανοσύνης  στην Αφρική είπε πως τα μεγαλύτερα είναι η φτώχια, η ανισότητα των ανθρώπων και οι αρρώστιες. «Τώρα ξεκινώ ένα μεγάλο ταξίδι στην Σιέρα Λεόνε που καταπλάκωσαν τα χώματα, θα πάω στην Λιβερία, ακολούθως στην Ακτή Ελεφαντοστού και θα καταλήξω στο πράσινο Ακρωτήρι.  Με την βοήθεια του Θεού, και την βοήθεια των αδελφών μας Κυπρίων που μας βοηθούν υπάρχουν ήδη 2500 χιλιάδες νοσοκομεία και 3 500 χιλιάδες σχολεία για μπορέσουν να βοηθήσουν και δώσουν ελπίδα στα παιδιά για ένα καλύτερο αύριο», είπε.
Στην Αφρική, συνέχισε, υπάρχει και συνεργασία με την Καθολική Εκκλησία, κάτι που δεν παρατηρείται αλλού. «Είτε είναι προτεστάντες, είτε είναι Αγγλικανοί, είτε είναι Ρωμαιοκαθολικοί, είναι τόσες οι ανάγκες, και ο πόνος που αισθανόμαστε πως ο ένας θα πρέπει να  συνδράμει με τον άλλο και όχι στις δογματικές διαφορές».
Όσον αφορά το Κυπριακό, είπε πως αισθάνεται μια τεράστια απογοήτευση για άλυτο πρόβλημα αλλά τόνισε πως δεν πρέπει να απελπιζόμαστε. «Ελπίζω πως κάθε συζήτηση, όπως και αυτά τα ναυάγια, θα είναι ένα μεγάλο μάθημα για να ξέρουμε πως θα βηματίσουμε πιο γρήγορα και πιο σταθερά  στο μέλλον για την επίλυση του θέματος.

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

«ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ»: προπαγανδίζει την ΠΑΝ-ΑΙΡΕΣΗ


      Λαὸς πλέον, βομβαρδίζεται καθημερινὰ ἀπὸ τὴν προπαγάνδα τῶν Οἰκουμενιστῶν περὶ τῆς κανονικότητος καὶ ἐγκυρότητος τῆς «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Κρήτης»! Καὶ τῶν Ποιμένων μὴ ἀντιδρώντων, οἱ πιστοί -ὡς μὴ ἔχοντες ποιμένα- ἔχουν ἀρχίσει (μόλις ἕνα χρόνο μετὰ τὴν σύγκλησή της) νὰ τὴν ἀποδέχονται σιωπηρά. Γιὰ νὰ μὴν ἀναφερθοῦμε σὲ παλαιότερες δημοσιεύσεις, μόλις προχθὲς εἴδαμε ὅτι ὁ  Μιλήτου Ἀπόστολος χαρακτήρισε τὴν Κολυμπάριο Σύνοδο ὡς «συνέχεια τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων» (ἐδῶ),
 ἐνῶ στὸ τελευταῖο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ «ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ» (τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος),Κολυμπάριος Σύνοδος παρουσιάζεται παραπλανητικὰ ὡς Ὀρθοδοξότατη καὶ καλοῦνται οἱ ἀνύποπτοι ἢ ὅσοι πιστοὶ δὲν ἔχουν ἐπαρκὴ ἐνημέρωση νὰ ἀκολουθήσουν τὶς ἀποφάσεις της.
   Συγκεκριμένα τὸ ἐπίσημο περιοδικὸ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, διὰ τῆς γραφίδος τοῦ θεολόγου Νικολάου Τσιρέβελου μᾶς λέγει ὅτι
   α) «Ἀναμφισβήτητα τὰ θέματα μὲ τὰ ὁποῖα ἀσχολήθηκε ἡ Σύνοδος δὲν ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὴ δογματικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ 350 συνοδικοὶ Πατέρες ὑπέγραψαν κείμενα πού …ἀναφέρονται κυρίως στὰ νέα δεδομένα τῆς μετανεωτερικότητας…»! (σελ. 3). Δηλαδή, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος διὰ τοῦ θεολόγου Τσιρέβελου, παραπληροφορεῖ τοὺς πιστούς, λέγοντας ὅτι δὲν ἐθίγη ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη, τὸ Δόγμα, τὴν στιγμὴ ποὺ διὰ τῆς Συνόδου αὐτὸ σὲ πολλὰ σημεῖα καταλύεται, ὅπως διὰ πολλῶν, ὀρθόδοξοι θεολόγοι καὶ ἱερωμένοι ἔχουν ἀποδείξει.
    β) Τὸ περιοδικὸ «ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ» μᾶς λέγει ὅτι «ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος …σήμανε τὸν ἀγώνα γιὰ ἑνότητα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ συγχρόνως ὑπογράμμισε τὸ ἀδιάλειπτο χρέος τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴ μετάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στὸ σύγχρονο κόσμο» (σελ. 3-4), ἐνῶ εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ Σύνοδος διέσπασε τὴν ὅποια ἑνότητα, ἀφοῦ τὸ μισὸ περίπου πλήρωμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας δὲν ἐκπροσωπήθηκε στὴν «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο» καὶ βέβαια, διὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου δὲν μεταδίδεται τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ στὸ σύγχρονο κόσμο, ἀλλὰ τὸ «εὐαγέλιο» τοῦ Βαρθολομαίου καὶ τοῦ Ζηζιούλα, τὸ «Εὐαγγέλιο» τῆς νέας Ἐκκλησίας!
    «Βασικὸς στόχος, γράφει, τοῦ παρόντος ἄρθρου εἶναι νὰ ἀναδειχθοῦν μὲ συντομία τὰ βασικὰ σημεῖα τῆς ἱεραποστολικῆς φύσης τῆς Ἐκκλησίας [σ.σ.: ὅπως τὰ βλέπουν οἱ Οἰκουμενιστές (π.χ. Πέτρος Βασιλειάδης) καί, κυρίως, ὁ Ἀλβανίας Ἀναστάσιος] καὶ νὰ ἀποτυπωθεῖ τὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο στὸ ὁποῖοι οἱ Πατέρες τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου καλοῦν τοὺς χριστιανούς» (σελ. 4). [Οἱ ψευδεπίσκοποι τῆς ληστρικῆς Συνόδου παρουσιάζονται στὸ λαὸ ὡς ἰσάξιοι μὲ τοὺς Πατέρες τῶν Ἁγίων Συνόδων ποὺ “ὀρθοτομοῦσαν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας”]!
   γ) Τὸ περιοδικὸ «ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ» ἐπιμένει, ὅπως ἄλλωστε καὶ οἱ «Πατέρες(!) τῆς Συνόδου», ὅτι «ὁ διαχριστιανικὸς καὶ διαθρησκειακὸς διάλογος εἶναι γεγονὸς ἱεραποστολικῆς μαρτυρίας», ἐνῶ εἶναι γνωστὸ ὅτι οἱ διάλογοι κάθε ἄλλο, παρὰ μαρτυροῦν τὴν ὀρθόδοξη Ἀλήθεια στοὺς αἱρετικούς! Ἐπίσης διαβεβαιώνει ὁ συγγραφέας (σελ. 8), ὅτι «μὲ τὴ συμμετοχὴ τῶν Ὀρθοδόξων στὸ διάλογο μὲ τὶς ἄλλες Ἐκκλησίες–ὁμολογίες, φανερώνεται τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ τοὺς χριστιανοὺς “οἱ ὁποῖοι διέκοψαν τὴν μετ’ αὐτῆς κοινωνίαν”»! Κι ἐδῶ ὁ θεολόγος Τσιρέβελος, ἀκολουθώντας τὴν κακόδοξη διδασκαλία τῆς Συνόδου, δὲν ὁμιλεῖ γιὰ αἱρετικούς, ἀλλὰ ὀνομάζει τὶς ὁμάδες τῶν αἱρετικῶν Ἐκκλησίες, ποὺ ἁπλῶς διέκοψαν τὴν σχέση μὲ τὴν δική μας Ἐκκλησία καὶ γίνονται διάλογοι γιὰ νὰ ξαναενωθοῦν οἱ Ἐκκλησίες καὶ πάλι!
  Ἐδῶ ἐπισημαίνουμε τὴν πρακτικὴ τῶν Οἰκουμενιστῶν νὰ θεωροῦν ὡς κατόρθωμα, κεκτημένο καὶ δεδομένο κάθε ἄστοχη, λανθασμένη ἢ κακόδοξη πρακτικὴ τοῦ πρόσφατου παρελθόντος, ὅπως οἱ Διάλογοι, διὰ τῶν ὁποίων καταπροδόθηκε ἡ Ὀρθοδοξία, καὶ νὰ δηλώνουν μὲ καμάρι (ὅπως ἐδῶ ὁ συγγραφέας, σελ. 9), ὅτι «ἡ Ὀρθοδοξία πρωτοστάτησε στὴν ἔναρξη τῆς οἰκουμενικῆς κίνησης», ἀποσιωπώντας τὶς κακόδοξες ἀποφάσεις ποὺ ἀποδέχτηκαν οἱ Οἰκουμενιστές, κατὰ τὴν πολυετῆ ἀντιπατερικὴ πορεία τῶν Διαλόγων στὸ Μπάλαμαντ, στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε, στὸ Πουσάν καὶ ἀλλοῦ. Ἔτσι, ἀντὶ νὰ ἀποτρέπει, συναινεῖ στὴν προτροπὴ τῆς Συνόδου, ὅπως «ὅλες οἱ Ἐκκλησίες συμμετάσχουν ἀπὸ κοινοῦ στοὺς διαχριστιανικοὺς διαλόγους γιὰ νὰ δοθεῖ δυναμικὰ ἡ ὀρθόδοξη μαρτυρία»!

   Καὶ καταλήγει στὸ α΄ μέρος τοῦ ἄρθρου του μὲ τὰ λόγια τοῦ μεγάλου Οἰκουμενιστῆ Ἀρχιεπισκόπου Ἀλβανίας Ἀναστασίου (τὸν ὁποῖο ἀποκαλεῖ μεγάλο Ὀρθόδοξο ἱεραπόστολο), ὁ ὁποῖος, μπερδεύοντας τὸ χριστιανικὸ λάδι τῆς εἰρήνης μὲ τὸ δολοφονικὸ λάδι τῶν τζιχαντιστῶν, τὸ ἐκδικητικὸ λάδι τῶν Ἑβραίων καὶ ὅποιο ἄλλο “εἰρηνιστικὸ” λάδι  ἐγωϊσμοῦ καὶ συμφερόντων ἔγραψε: «Τὸ λάδι τοῦ θρησκευτικοῦ βιώματος πρέπει νὰ χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ ἐπουλώνει πληγὲς καὶ ὄχι γιὰ νὰ ἀναζωπυρώνει τὴ φωτιὰ τῶν πολεμικῶν συγκρούσεων»! Ἔτσι διαγράφεται ἡ Εὐαγγελικὴ ἀλήθεια ὅτι ΜΟΝΟΝ «ὁ Χριστός ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ».

____________________
Υ.Γ.: Ἤδη ὁ συνδρομητὴς τοῦ περιοδικοῦ «ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ» ποὺ μᾶς πληροφόρησε γιὰ τὸ προπαγανδιστικὸ αὐτὸ ἄρθρο, ζήτησε τὴν διακοπὴ τῆς ἀποστολῆς τοῦ περιοδικοῦ!

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

الكنيسة الأرثوذكسية في أفريقيا

πηγή:o-nekros
صور من هنا
Αραβόφωνο άρθρο (με αυτόματη μετάφραση) για την Ορθοδοξία στην Αφρική, κατά χώρα. Το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο είναι στο τέλος της ανάρτησης.
الترجمة الآلية من اللغة اليونانية.
اغفر لنا عن الأخطاء.


ولدت المسيحية في آسيا ونقل على الفور إلى أفريقيا من قبل المسيحيين الأوائل وتلاميذ المسيح، كما سانت مارك.

في وقت مبكر من القرن 2nd كامل شمال أفريقيا مليئة المسيحيين. عاش هناك الآلاف من القديسين الشهداء المسيحيين (مثل سانت كاترين والقديس ميناس). في القرن الميلادي 4th ولد مصر الرهبنة وعاش الآلاف من الرهبان والراهبات المسيحية المقدسة.

كل هذه تنتمي إلى تاريخ الكنيسة الأرثوذكسية، التي هي الكنيسة التي أسسها يسوع كريستوس.

ينحدر الكنيسة الأرثوذكسية تحت الصحراء الكبرى في القرن 20th، بدءا من أوغندا وكينيا. هناك، ساعدت الكنيسة الأرثوذكسية شعب أوغندا وكينيا في الحرب ضد المستعمرين الإنجليزية. وبالتالي فإن الشعوب الأفريقية أحب الكنيسة الأرثوذكسية.

وبالتالي فإن الشعوب الأفريقية أحب الكنيسة الأرثوذكسية.

هنا يمكنك أن تقرأ عن الكنيسة الأرثوذكسية في مختلف البلدان الأفريقية. أنها ليست دين أو المستعمرين البيض، ولكن دين جميع الشعوب وجميع الأجناس، وهو الطريق الذي يربط الرجل مع الإله الحقيقي.

بنن  
 
مصر  
 


سانت Paisius (صورة هنا)

اقرأ أيضا

التأله هدف حياة - خلقدونية أساس الخرستولوجية

التأله
من هو يسوع
الكنيسة الأرثوذكسية
الأسبوع العظيم من الصوم الأربعيني المقدس 
خدمة القداس الإلهي عربي - Orthodox Holy Liturgy in Arabic
arabic articles
saints
Islam


Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem
Greek Orthodox Patriarchate of Antioch and All The East
Orthodox Online Network


راديو الأرثوذكسية


Η εισαγωγή στα ελληνικά (πιθανώς έχει λάθη η αραβική μετάφραση, πάντως καταβλήθηκε προσπάθεια επαλήθευσης):
Ο χριστιανισμός γεννήθηκε στην Ασία και μεταφέρθηκε αμέσως στην Αφρική από τους πρώτους χριστιανούς και από τους μαθητές του Χριστού, όπως ο άγιος Μάρκος.
Ήδη από τον 2ο αιώνα μετά Χριστόν ολόκληρη η Βόρεια Αφρική είναι γεμάτη χριστιανούς. Εκεί έζησαν χιλιάδες χριστιανοί άγιοι μάρτυρες (όπως η αγία Αικατερίνη και ο άγιος Μηνάς). Τον 4ο αιώνα μετά Χριστόν στην Αίγυπτο γεννήθηκε ο μοναχισμός και έζησαν χιλιάδες άγιοι χριστιανοί μοναχοί και μοναχές.
Όλα τα παραπάνω ανήκουν στην ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που είναι η Εκκλησία την οποία ίδρυσε ο Ιησούς Χριστούς.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία κατέβηκε κάτω από τη Σαχάρα τον 20ό αιώνα, αρχίζοντας από την Ουγκάντα και την Κένυα. Εκεί, η Ορθόδοξη Εκκλησία βοήθησε το λαό της Ουγκάντας και της Κένυας στον αγώνα ενάντια στους Άγγλους αποικιοκράτες. Έτσι οι λαοί της Αφρικής αγάπησαν την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την Ορθόδοξη Εκκλησία που δραστηριοποιείται σε διάφορες χώρες της Αφρικής. Δεν είναι μια θρησκεία λευκών ανθρώπων ή αποικιοκρατών, αλλά μια θρησκεία όλων των λαών, ένας δρόμος που ενώνει τον άνθρωπο με τον αληθινό Θεό.

Στη συνέχεια δίνονται παραπομπές ανά χώρα της Αφρικής (όπου εντοπίσαμε μέχρι στιγμής, με τη χάρη του Θεού, ίχνη της Ορθοδοξίας) από εδώ. Η ανάρτηση κλείνει με άλλα links σε ορθόδοξες αραβόφωνες αναρτήσεις ή διευθύνσεις.
Δείτε επίσης εδώ, στο τέλος της ανάρτησης παρακαλώ, και εδώ.

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Ο «2-2» Ιεραπόστολος των Ρομά


πηγή:istologio
Υπάρχει η εντύπωση, πως για να συναντήσεις ιεραπόστολους που εκτελούν σημαντικό έργο και τους αποκαλούν ακόμα και «αγίους» πρέπει να ταξιδέψεις στην «Μαύρη Ήπειρο» ή σε κάποιο απόμακρο μοναστήρι. Μια εντύπωση λανθασμένη, καθώς δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις πολύ μακριά και να συναντήσεις ένα τέτοιον άνθρωπο. Αρκεί μια βόλτα στην άκρη της Θεσσαλονίκης και στο γκέτο του Δενδροποτάμου!

Στον Θεολόγο Ηλιού 
Ήταν λίγο μετά το μεσημέρι, όταν ο «Φάρος του Κόσμου» μου άνοιξε την πόρτα και με φιλοξένησε με τον καλύτερο τρόπο. Ένα κλίμα οικείο και ένας χώρος που μέσα σε 70 τετραγωνικά μέτρα ζουν αρμονικά 12 παιδιά, με την βοήθεια της αγάπης που υπάρχει μεταξύ τους.  Καθίσαμε στο μεγάλο τραπέζι όλοι μαζί. Οι εθελόντριες, που είναι το στήριγμα του σπιτιού, Ελένη Πασχαλίδου και Ελένη Τρανού, η Κλέα, που είναι φοιτήτρια του τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ και ενώ τέλειωσε η πρακτική της στον «Φάρο του Κόσμου», αυτή συνεχίζει να πηγαίνει γιατί αγάπησε όλα τα παιδιά. Στο τραπέζι κάθισαν μαζί μας  και μερικοί από τους «σπιτονοικοκύρηδες» του «Φάρου», περιμένοντας όλοι μαζί να αρχίσει η συνέντευξη με τον πάτερα Αθηναγόρα.
«Παπάζο» φωνάζουν τα παιδιά του Φάρου –καθώς έτσι λένε τον παπά οι τσιγγάνοι- τον πάτερα Αθηναγόρα. Ως ιερέας πάτησε στον Δενδροπόταμο περίπου πριν 12 χρόνια και άλλαξε το μέλλον πολλών παιδιών της γειτονιάς αυτής. Όνειρο του ήταν να γίνει ιεραπόστολος στην Αφρική, ωστόσο μετά από προτροπές, ανέλαβε να προσαρμόσει το όνειρο του στην πιο περιθωριοποιημένη περιοχή της Θεσσαλονίκης, στον Δενδροπόταμο. «Τράβηξε» τα παιδιά στο σχολείο, έφτιαξε δομές σίτισης και στέγασης και προσφέρει αγαθά και βοήθεια σε όποιον χρειαστεί.
 Ένας «άγιος» 2,02 στη Θεσσαλονίκη
paterasthinagoras
Το ανάστημα του πατέρα Αθηναγόρα, είναι επιβλητικό, καθώς το ύψος του είναι 2 μέτρα και 2 εκατοστά. Για αυτό τον λόγο, είναι γνωστός στης πόλη ως και ο «2-2». Όμως γνωστός πια και παγκοσμίως, είναι για το έργο του. Σε ταξίδι του στην Αμερική, για την συμμετοχή της ομάδας των Ρομά, στο παγκόσμιο διαγωνισμό ρομποτικής, τον κράτησαν επιπλέον 16 ημέρες για να μεταδώσει τεχνογνωσία σε κέντρα για ευπαθείς ομάδες. Οι Αμερικανοί εξεπλάγησαν με τον τρόπο που ο Αρχιμανδρίτης προσέγγισε τους τσιγγάνους και με τις τεχνικές που τους βοήθησε να εξελιχθούν στο τομέα της Παιδείας.

«Με κράτησαν 16 ημέρες στην Ουάσιγκτον και ταξιδέψαμε σε 8 πολιτείες με κυβερνητικά στελέχη, για να μεταδώσω την τεχνογνωσία σε ανάλογα κέντρα. Μας ανακήρυξαν στοstate department των ΗΠΑ ως καλή γραμματική πολιτισμού ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων. Ήθελαν να τους δείξουμε πως το έχουμε κάνει όλο αυτό» αναφέρει χαρακτηριστικά στο Seleo.
paterasthinagoras6
Φυσικά, δεν αποδέχεται το «άγιος», ούτε σε εισαγωγικά. «Ας αφήσουμε αυτούς τους τίτλους, είναι για άλλους, δεν είναι για εμένα», ενώ αναφέροντας πως δεν βλέπουμε άλλα παραδείγματα παπάδων, όπως το δικό του, μένει στο ότι «πολλοί ιερείς πιστεύουν ότι δουλειά μας είναι να μόνο να λειτουργούμε και να κηρύττουμε, εγώ έχω άλλη γνώμη, πως πρέπει να κάνουμε και άλλα πράγματα».
Πως «έφτασε» στον Δενδροπόταμο
Ο πατέρας Αθηναγόρας, γεννήθηκε στο Επταπύργιο. Μετά το νηπιαγωγείο, μετακόμισε στο Κορδελιό, όπου και ζει μέχρι σήμερα μαζί με την μητέρα του. Από την πρώτη δημοτικού είχε αποφασίσει πως όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει ιεραπόστολος στην Αφρική. «Έβλεπα μέσα από ταινίες και περιοδικά ιερείς και ιεραπόστολους, που κατέβηκαν στην Αφρική και δημιούργησαν δομές, ορφανοτροφεία, νοσοκομεία για τα παιδιά των εμπόλεμων περιοχών αλλά και για όλους τους ανθρώπους που ταλαιπωρούνται και εκμεταλλεύονται από την Δύση. Με συνέπαιρνε όλη αυτή η προσφορά των ιεραποστόλων σε παιδιά που το είχαν ανάγκη» λέει ο Αθηναγόρας Λουκατάρης, στο Seleo.
Ωστόσο, το όνειρο του «γκρεμίστηκε» μετά την χειροτόνηση του, όταν ζήτησε την άδεια και ευλογία από τον Μητροπολίτη Διονύσιου, για να ξεκινήσει το ταξίδι του στην Αφρική.
«Πήγα να ζητήσω την άδεια του προηγούμενου Μητροπολίτη Νεαπόλεως-Σταυροπόλεως, Διονύσιο, ο οποίος δεν ζει πια. Ήταν αυτός που με είχε χειροτονήσει και ήμουν πνευματικό του παιδί. Ο σημερινός Μητροπολίτης Νεαπόλεως-Σταυροπόλεως, ο κ. Βαρνάβας ήταν τότε πρωτοσύγκελος και βρισκόταν μπροστά όταν ζήτησα την ευλογία του και είπε στον Μητροπολίτη: «να μην πάει ο Αθηναγόρας στην Αφρική, έχουμε και εδώ  Αφρική, να πάει στον Δενδροπόταμο». Δεν είναι εύκολο να ακούς κάτι που σου διαλύει τα παιδικά σου όνειρα, αλλά είπα πάμε και βλέπουμε» εξιστορεί για το πώς βρέθηκε στον Δενδροπόταμο.
«Έμενα τρία λεπτά μακριά από τον Δενδροπόταμο αλλά δεν ήξερα για την κατάσταση του»
FAROS 8
Ο Δενδροπόταμος, δεν είναι μόνο κοινωνικά περιθωριοποιημένος αλλά και γεωγραφικά. Υπάρχουν τέσσερις δρόμοι που οδηγούν σε αυτόν, αλλά δεν οδηγούν πουθενά αλλού. Όποτε, πρέπει στοχευμένα να τους ακολουθήσεις.
«Παρόλο που έμενα τρία λεπτά μακριά με το αυτοκίνητο από το Δενδροπόταμο, δεν ήξερα τι συμβαίνει μέσα στον Δενδροπόταμο. Ερχόμουν μια φορά τον χρόνο, στο πανηγύρι του Αγίου Νεκταρίου. Δεν είχα άλλη επαφή, γιατί ο Δενδροπόταμος είναι αποκλεισμένος, κανείς δεν μπορεί να είναι περαστικός για να πάει κάπου αλλού, αν δεν έχεις δουλεία μέσα, δεν υπάρχει τρόπος να περάσεις.  Θα μπορούσα και εγώ να είμαι ένα θύμα των ναρκωτικών, όταν ήρθα, καθώς δεν είχα την εικόνα ενός εξαρτημένου, σε αντίθεση με τα παιδιά εδώ που την έχουν από μικρή ηλικία».
Όταν έφτασε στον Ναό του Αγίου Νεκταρίου στον Δενδροπόταμο ο πατέρας Αθηναγόρας, ήταν 26 ετών. Συνάντησε ένα Ναό, που στο υπόγειο του υπήρχαν φωλιές από γάτες και χελιδόνια και άδεις καρέκλες, καθώς οι τσιγγάνοι δεν πήγαιναν στην εκκλησία. «Παρόλο που πιστεύουν πολύ στο Θεό, επειδή ξυπνούν δύσκολα το πρωί, δεν έρχονταν στην εκκλησία. Τον πρώτο καιρό έκανα και απογευματινή σύντομη λειτουργία στα νέα ελληνικά. Κανονικά η πρωινή λειτουργία κρατάει τρεις ώρες και εγώ την συμμάζεψα σε μια ώρα και κάτι, γιατί οι τσιγγάνοι δεν μπορούν να είναι θεατές, θέλουν δράση και να συμμετέχουν. Για αυτό σε πολλούς έβαζα αρμοδιότητες μέσα στην εκκλησία, με αποτέλεσμα αυτοί να καθόντουσαν σε όλη την λειτουργία, ενώ οι υπόλοιποι πηγαινοερχόντουσαν».
Οι ανάγκες που υπήρχαν όταν πήγε στον Δενδροπόταμο
faros
Για να αφουγκραστεί τις ανάγκες των τσιγγάνων, ο πατέρας Αθηναγόρας, επέλεξε να γίνει φίλος τους και να μπει στα σπίτια τους. «Βγήκα στον δρόμο και όποιον έβλεπα, έλεγα «γεια σου, είμαι ο καινούριος σας παπάς, έλα να γνωριστούμε να δούμε τι θα κάνουμε». Έτσι οι 3, γίνανε 13, 30 και κάναμε τον πρώτο πυρήνα! Ήταν η πρώτη αφορμή να γίνω φίλος τους και να μπω στα σπίτια τους, να αφουγκραστώ τις ανάγκες».
Οι ανάγκες ήταν και παραμένουν πολλές. Όμως αυτό που θα εξελίξει το γκέτο του Δενδροποτάμου και θα βοηθήσει να αλλάξει, είναι η Παιδεία. «Η υγεία, η μόρφωση, η στέγαση, η αγορά εργασίας, ήταν τα προβλήματα  που ταλαιπωρούν την περιοχή. Αλλά κατάλαβα, συμβουλευόμενος σοφούς ανθρώπους, πως ο μόνος τρόπος να γλυτώσει η γειτονία από την ιστορία των προηγούμενων γενιών, ήταν να πάνε τα παιδιά σχολείο. Έτσι με την βοήθεια εθελοντών και των πρώτων τσιγγάνων που κάναμε τον πυρήνα, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα πρόγραμμα που θα μας βοηθήσει να πάμε τα παιδιά στο σχολείο. Πρώτα από όλα είπαμε να ασχοληθούμε με παιδιά που δεν έχουν να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν. Ήταν 80 παιδιά, που οι γονείς είτε ήταν στην φυλακή, είτε ήταν χρήστες ναρκωτικών. Αυτά τα παιδιά δεν θα τα έψαχνε κανείς, για το που είναι και τι κάνουν».
«Οι διευθυντές  έβρισκαν δικαιολογίες για να μην  δεχθούν τα παιδιά»
Ο πατέρας Αθηναγόρας μας αφηγείται πως «το 2005, δεν ήταν διατεθειμένοι και οι διευθυντές του σχολείου να υποδεχθούν αυτά τα παιδιά. Δεν ήταν τόσο θετικοί στο πρόγραμμα μας, γιατί είχαν συνηθίσει με λίγα παιδιά που διαχειρίζονταν εύκολα. Οι διευθυντές έβρισκαν δικαιολογίες για να μην τα δεχθούν, όπως ότι το παιδάκι αυτό δεν είναι καλά ντυμένο, δεν έχει παπούτσια ή έχει ψείρες. Επομένως έπρεπε να τα αποκαταστήσουμε στην υγιεινή τους».
paterasthinagoras4
Έτσι ο πατέρας Αθηναγόρας, άρχισε να τα ταΐζει τα παιδιά, δημιουργώντας μαγειριά στο υπόγειο της εκκλησίας, να φροντίζει για την υγιεινή τους, δημιουργώντας λουτρά στον  Ναό και να εξασφαλίζει την γραφική τους ύλη, ώστε οι διευθυντές να μην έχουν καμία δικαιολογία. Ωστόσο υπήρχε ένα άλλο πρόβλημα. Πως θα καταφέρει να κρατήσει τα παιδιά πέντε και έξι ώρες μέσα σε μια αίθουσα, ενώ είχαν συνηθίσει να είναι ελεύθερα στους δρόμους. «Τα κρατούσαμε στο σχολείο, δίνοντας τους την δυνατότητα να πηγαίνουν ποδόσφαιρο. Όποιο παιδί ήθελε να πάει σε ακαδημία, έπρεπε να πηγαίνει σχολείο και να μην κάνει απουσίες για να συμμετέχει στον αγώνα του Σαββάτου. Η τακτική αυτή βοήθησε πολύ και έφερε κοντά μας πολλά παιδιά της γειτονιάς».
Βέβαια, μερικά παιδιά είχαν την ανάγκη για σπίτι και για μια «οικογένεια». «Υπήρχε και η ανάγκη, για μερικά παιδιά, να γίνουμε εμείς η οικογένεια τους. Για αυτό φτιάξαμε τον «Φάρο του Κόσμου» που μένουν παιδιά, μετά από εισαγγελική εντολή και έχουμε εμείς έχουμε την γονική τους μέριμνα».
 Το γκέτο και τα ναρκωτικά
Ο Δενδροπόταμος, είναι μια περιοχή που πολλοί την έχουν συνδέσει με την λέξη «εγκληματικότητα». Τα παιδιά που γεννιούνται εκεί μέσα, αυτομάτως είναι αποκλεισμένοι από την κοινωνία. «Τα παιδιά μας, ιδίως αυτά που φαίνονται ότι είναι τσιγγανάκια λόγω της εξωτερικής τους εμφάνισης, μόλις σταθούν στην πόλη μας, ο κόσμος γυρίζει την πλάτη του, κρατάνε καλά τις τσάντες τους και αποφεύγουν καμιά φορά να αναπνεύσουν και τον ίδιο αέρα. Επομένως, αυτό το παιδάκι αισθάνεται αποκλεισμένο και περιχαρακώνεται, αισθάνεται ασφάλεια μόνο μέσα στο γκέτο και βγαίνει έξω από αυτό μόνο για βόλτα και βιοποριστικούς λόγους. Αυτό που εισπράττουν από τον υπόλοιπο κόσμο λειτουργεί πάρα πολύ αρνητικά. Βάση της ψυχολογίας, όσο ρατσισμό δεχθείς, τόσο θα εκφράσεις. Έτσι πολλά παιδιά, έρχονται στην γειτονιά και εκφράζουν ρατσισμό εδώ μέσα» αναφέρει ο πάτερ Αθηναγόρας.
Στην γειτονιά αυτή γίνεται η μεγαλύτερη διακίνηση ναρκωτικών της Θεσσαλονίκης και ίσως της Βόρειας Ελλάδας. Δίπλα ακριβώς από τον Δενδροπόταμο είναι το Αστυνομικό Μέγαρο της Θεσσαλονίκης. Πράγμα λίγο αντιφατικό.
«Δεν γίνεται μόνο διακίνηση ναρκωτικών, αλλά και όπλων, γυναικών… Πρέπει κάπου να ξεσπάει το κακό. Πρέπει να υπάρχει μια τέτοια περιοχή κάπου και να είναι ελεγχόμενη. Αν κλείσει ο Δενδροπόταμος, τα χιλιάδες παιδιά που είναι εξαρτημένοι από την ηρωίνη, τι θα κάνουν; Ο καλύτερος θα επιτεθεί στην μητέρα του… Είναι πολύ άδικο, βέβαια για την γειτονία και ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά. Πιστεύω είναι πολύ εύκολο να φύγουν από τον Δενδροπόταμο και οι πωλητές και οι χρήστες, αλλά πρέπει να υπάρχει ένας τόπος να ξεσπά το κακό… ».
Υπάρχει εντύπωση πως ο Δενδροπόταμος έχει μόνο παράγκες και όλοι ζουν μέσα σε χωματερές. Πράγμα που δεν ισχύει. Όπως μας λέει και ο κ. Αθηναγόρας, «ίσα-ίσα, υπάρχουν και σπίτια που τα ζηλεύεις. Όμως το 90% δεν έχει αυτά τα σπίτια και το 10% που τα έχει, μπορεί την μια ημέρα να παίζουν με τα 500ρικα και την άλλη μέρα να είναι οι πρώτοι στο συσσίτιο. Τα παιδιά αυτών των οικογενειών μπορεί μέσα σε μια ημέρα να χάσουν την μητέρα και τον πατέρα τους,  γιατί μπορεί η αστυνομία να τους συλλάβει όλους, μέχρι να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα».
Ο εσωτερικός ρατσισμός στον Δενδροπόταμο και οι δυο «φυλές»
Οι τσιγγάνοι έχουν πολλές φυλές και «ράτσες». Στον Δενδροπόταμο, αρχικά έμεναν μόνο η φυλή των Ρομά, μετέπειτα στον οικισμό έκαναν την εμφάνιση τους, τα «Φιτσίρα», όπως τους αποκαλούν. Υπήρχαν περίοδοι που οι δυο φυλές, ήταν στα «μαχαίρια», με μεγάλες φασαρίες και επεμβάσεις των ΜΑΤ, που κατέγραφαν όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ωστόσο, σήμερα, όπως μας λέει ο πατέρας Αθηναγόρας, το κλίμα έχει ηρεμήσει, καθώς έχουν ανακατευτεί μεταξύ τους, λόγω γάμων και συνεργασιών.
«Υπάρχει ένας δυνατός, εσωτερικός ρατσισμός στον Δενδροπόταμο.Παλιότερα ήταν πιο ισχυρός αλλά τώρα έχει χαλαρώσει, γιατί υπάρχουν μικτοί γάμοι και συνεργασίες. Την εποχή εκείνη, τα Ρομά που λέμε, είχαν πολύ διαφορετική επαγγελματική δραστηριότητα  από τα «Φιτσίρα». Τώρα πια, υπάρχον Ρομά που συνεργάζονται με τα «Φιτσίρα», υπάρχουν συμπεθεριά, υπάρχει κοινό τραπέζι. Δεν είναι απόλυτα καλό αυτό, γιατί τα Ρομά, ήταν ελαφρώς παραβατικοί, ενώ τώρα με την συνεργασία με τα Φιτσίρα, έχουν γίνει βαριά παραβατικοί».
Όλοι οι τσιγγάνοι τον αγαπούν και τον σέβονται
paterasthinagoras2
«Ο κόσμος έχει τα αισθητήρια του και τα παιδιά έχουν ακόμα πιο μεγάλα αισθητήρια, που αντιλαμβάνονται αν έχεις κέρδος ή απλά θες να τους βοηθήσεις. Αφού, έβαλαν σε λειτουργία τα αισθητήρια τους, κατάλαβαν πως δεν υπάρχει θέμα εκμετάλλευσης και τότε «παραδόθηκαν». Αισθάνομαι ότι είμαι σπίτι μου, αισθάνομαι όλη την γειτονιά σπίτι μου. Μπορεί να είμαι στον δρόμο, να βρω ένα αντρόγυνο, να θέλω να μαλώσω την γυναίκα, να την πιάσω από το αυτί και ο άντρας να μην πει τίποτα» λέει γελώντας ο πατέρας Αθηναγόρας για την αγάπη και τον σεβασμό του κόσμου.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχει και η καχυποψία αλλά και τα αρνητικά σχόλια. «Σίγουρα υπάρχουν και αυτά, βέβαια όχι μπροστά μου. Είναι το ανθρώπινο αυτό. Εννοείται πως όταν έρχονται στα αυτιά μου πραγματάκια, σίγουρα στεναχωριέσαι αλλά έχω αναπτύξει έναν μηχανισμό που τα απορρίπτει όλα αυτά και συνεχίζουμε. Όπως λένε και οι Κινέζοι αν κάθεσαι να πετάς πέτρα σε κάθε σκυλί που γαβγίζει, δεν θα φτάσεις ποτέ στον δρόμο σου».
paterasthinagoras3
Σύντομα, ο «Φάρος του Κόσμου» θα μεταφερθεί σε καινούριες εγκαταστάσεις, που χτίζονται μέσα στον Δενδροπόταμο. Το καινούριο «σπίτι» του «Φάρου» θα έχει στούντιο μουσικής αλλά και χώρους για να καλλιεργούν τις δεξιότητες τους στην τεχνολογία, την ρομποτική αλλά και στα καινοτόμα προγράμματα καλλιέργειας με την προοπτική να δημιουργήσουν ένα αγρόκτημα, με την μέθοδο της υδροπονία. Ενώ, τα παιδιά του «Φάρου του Κόσμου» ετοιμάζουν μια Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση στην οδό Πόντου, δημιουργώντας ένα δικό τους εστιατόριο. Μέσα σε αυτό θα αφομοιωθούν τα παιδιά του Δενδροποτάμου που σπουδάζουν σεφ και θα διαχειρίζεται αποκλειστικά από τα ίδια τα παιδιά.

Η εκπομπή αναφέρεται στη χαρά της ορθόδοξης μαρτυρίας και της προσφοράς. Τόποι και άνθρωποι, σύμβολα και Ιστορία, παραδείγματα καθημερινού βίου και πνευματικής πορείας που εμπνέουν και γεμίζουν χαρά, στις δύσκολες για όλους μέρες.